Τι απαντά κάθε τύπος μελέτης και γιατί τα συμπεράσματα δεν μεταφέρονται αυτόματα μεταξύ επιπέδων.
In vitro: έλεγχος μηχανισμού
Τα in vitro συστήματα επιτρέπουν ελεγχόμενη εξέταση δέσμευσης, σηματοδότησης ή κυτταρικής απόκρισης. Είναι ισχυρά για συγκεκριμένους μηχανισμούς, αλλά απλοποιούν τη βιολογία και εξαρτώνται από το επιλεγμένο κύτταρο, τη συγκέντρωση και το τελικό σημείο.
In vivo: ολοκληρωμένο σύστημα
Τα ζωικά μοντέλα προσθέτουν απορρόφηση, κατανομή, μεταβολισμό και αλληλεπιδράσεις οργάνων. Παράλληλα εισάγουν διαφορές είδους και μεγαλύτερη μεταβλητότητα. Η ARRIVE 2.0 υπογραμμίζει την ανάγκη διαφανούς αναφοράς σχεδιασμού, μεγέθους δείγματος, τυχαιοποίησης και αποκλεισμών.
Κλινικά δεδομένα: συγκεκριμένο πρωτόκολλο
Μια κλινική δοκιμή απαντά προκαθορισμένη ερώτηση σε συγκεκριμένο πληθυσμό, διάρκεια και συγκριτή. Ακόμη και τότε, η γενίκευση πέρα από τα κριτήρια ένταξης απαιτεί προσοχή. Για έναν προμηθευτή ερευνητικού υλικού, τα κλινικά δεδομένα παρέχουν επιστημονικό πλαίσιο και όχι οδηγία χρήσης.